Pewnie widziałeś te cienkie,krakersy kwadratowesiedząc obok stoiska z zupą lub schowane w pudełkach na lunch.Krakersy sodowe—znane wielu jako krakersy solone — to jeden z tych podstawowych produktów spożywczych, które są dostępne od zawsze. Są lekkie, super chrupiące i mają tylko odrobinę soli, która sprawia, że są dziwnie uzależniające.Słowo „soda” w nazwie pochodzi od sody oczyszczonej, która nadaje im tę puszystą, kruchą konsystencję, którą wszyscy uwielbiają.
Co wyróżnia krakersy sodowe?
Wyglądają dość prosto: są cienkie, zazwyczaj kwadratowe i pokryte maleńkimi otworami zwanymi dziurkami dokującymi. Te małe dziurki nie są tylko dla ozdoby – pozwalają one na ujście pary podczas pieczenia, dzięki czemu krakersy pozostają płaskie, a nie puchną jak poduszeczki.
Jeśli chodzi o konsystencję, są suche i kruche, a gryzienie ich jest satysfakcjonujące. Miąższ jest luźny i delikatny dzięki sprytnemu połączeniu fermentacji drożdżowej i sody oczyszczonej, która tworzy w środku mnóstwo maleńkich kieszonek powietrza. Smak jest łagodny i neutralny – wcale nie słodki, z lekką posypką soli na wierzchu. W porównaniu z bogatszymi krakersami czy herbatnikami, zawierają one stosunkowo mało tłuszczu i cukru.
Trochę historii
Te krakersy nie pojawiły się z dnia na dzień. Ludzie robili ich wersje już w latach 30. XIX wieku, a wczesne wzmianki można znaleźć nawet w starych amerykańskich książkach kucharskich, takich jak „The Young House-keeper” z 1838 roku. Współczesna wersja, którą znamy dzisiaj, naprawdę zyskała popularność w 1876 roku, kiedy firma z St. Joseph w stanie Missouri zaczęła używać sody oczyszczonej do produkcji ultracienkich, chrupiących krakersów. Początkowo nazywano je „Premium Soda Crackers”, ale później zmieniono nazwę na „Saltines” ze względu na słoną górę i dla podkreślenia zawartości sody oczyszczonej. Ostatecznie marka dołączyła do Nabisco, a krakersy stały się powszechnie znane. Dziś można je znaleźć w kuchniach na całym świecie – w niektórych krajach są nawet oznaczone jako „Export Soda”.
Jak są zrobione
Większość krakersów sodowych jest produkowana metodą „gąbki i ciasta”. Zaczyna się od „gąbki” – prostej mieszanki mąki, wody, drożdży, a czasem odrobiny tłuszczu – którą pozostawia się do fermentacji na wiele godzin (często 18 lub więcej). Ten etap nadaje smak i nieznacznie obniża pH.
Następnie dodają więcej mąki (zazwyczaj słabszej), sodę oczyszczoną, sól i niewielką ilość tłuszczu lub oleju. Ciasto jest delikatnie mieszane, składane warstwami, rozwałkowywane na bardzo cienko, nakłuwane charakterystycznymi dziurkami, krojone w kwadraty, lekko solone na wierzchu i pieczone szybko w wysokiej temperaturze.
To połączenie długiej fermentacji i zasadowej sody oczyszczonej nadaje krakersom sodowym ich charakterystyczną lekkość i chrupkość bez dodatku cukru i tłuszczu. Podstawowe składniki są proste: biała mąka pszenna, woda, drożdże (w tradycyjnych przepisach), soda oczyszczona, sól i odrobina oleju lub tłuszczu.
Jak ludzie je lubią
Krakersy gazowane są niezwykle wszechstronne. Można je jeść prosto z pudełka jako prostą przekąskę – idealnie komponują się z zupą, chili, serem czy dipami. Wiele osób sięga po nie również, gdy odczuwa mdłości, ponieważ są tak delikatne dla żołądka.
Poza tym, że są przekąską, przydadzą się również w kuchni. Pokruszone na okruchy, stanowią doskonałą bazę do ciasta na tartę, zwłaszcza zmieszane z masłem i odrobiną cukru. Kucharze z Południa od dawna używają ich do tradycyjnego ciasta z krakersami sodowymi z bezą, a nawet do ciasta Atlantic Beach. Można je również zobaczyć pokruszone na zapiekankach lub używane jako panierka do smażonych potraw.
Choć klasyczna, solona wersja wciąż króluje, w niektórych sklepach można teraz znaleźć wersje smakowe z ziołami, serem, a nawet słodkimi polewami, takimi jak czekolada czy orzechy. Dostępne są również gęstsze, bogatsze wersje, takie jak krakersy klubowe.
W końcu,krakersy sodoweZostały z nami nie bez powodu. Są proste, poręczne i zapewniają idealną chrupkość praktycznie bezproblemowo. Niezależnie od tego, czy jesz je do popołudniowej herbaty, pakujesz w podróż, czy trzymasz w spiżarni pod ręką na wypadek nagłej potrzeby, udowadniają, że czasem najprostsze składniki to ponadczasowe przekąski.
